A REJECT KAYUMBA 2024.
NA: Emmanuel Charo.
WhatsApp: +254796273110
SEHEMU YA 5
Mbinu hizi zilifanya kazi kama uchawi. Almas alianza kumuona Abdul kwa jicho tofauti kabisa. Ule uoga wa Abdul ulitoweka, akijiamini kwa sababu alikuwa na 'nywila' halisi iliyotoka kwa Rahim. Haikuchukua muda mrefu, Almas alikubali kuwa mpenzi rasmi wa Abdul, jambo ambalo lilimpa Abdul furaha isiyoelezeka na kumfanya amuone Rahim kama ndugu wa damu.
Hata hivyo, wakati furaha ikitawala upande wa Abdul, kulikuwa na wingu jeusi lililokuwa likitanda upande wa pili. Manu, ambaye pia alikuwa chuoni hapo na ambaye moyo wake bado ulikuwa ukimpigia Almas tangu utotoni, alikuwa bado hajajua kuhusu mchezo huu uliochezwa nyuma ya mgongo wake. Bomu la uhasama lilikuwa likisubiri muda tu wa kulipuka.
Endelea...
Jioni moja yenye upepo mwanana, anga liliwa limepakwa rangi ya machungwa na jua lililokuwa likizama. Manu alikuwa amekaa kwenye benchi la saruji pembezoni mwa ufukwe, mahali ambapo yeye, Abdul, na Almas walipenda kutembelea mara kwa mara tangu utotoni mwao. Siku hii, Manu alikuwa na dhamira moja tu: kumweleza Almas ukweli ulioujaza moyo wake kwa miaka mingi.
Alikuwa ametumia wiki nzima kutengeneza zawadi maalum. Hakununua maua wala chokoleti; yeye alikuwa mtu wa sayansi. Ndani ya mfuko wa koti lake, kulikuwa na kisanduku kidogo cha kioo. Alipokigusa, kilimulika mwanga wa bluu na kutengeneza picha angavu ya hologram iliyosoma: "Kwa Almas. Nywila iliyofungua moyo wangu tangu darasa la saba."
Baada ya dakika chache, Almas aliwasili. Alikuwa amevalia gauni refu jeupe na mtandio mwepesi uliokuwa ukipeperushwa na upepo wa bahari. Tabasamu lake lilikuwa bado na ule uzuri uliomfanya Manu akose usingizi, lakini safari hii, kulikuwa na mng'ao wa tofauti machoni mwake—mng'ao wa mwanamke anayependwa na kujaliwa.
"Manu! Umepotea sana, msomi wa kompyuta. Siku hizi hata huonekani," Almas alimsalimia huku akikaa kwenye benchi, akimpa nafasi ya kutosha katikati yao.
Manu alitabasamu, japo moyo wake ulikuwa ukipiga kwa kasi. "Kazi za kompyuta na namba zinachukua muda mwingi, Almas. Lakini haijalishi ni namba ngapi nazisoma, akili yangu inarudi kwenye namba moja tu muhimu... wewe."
Almas alikunja uso kidogo, akishindwa kuelewa mara moja mwelekeo wa mazungumzo yale. "Mimi?"
Bila kupoteza muda, Manu alitoa kile kisanduku cha kioo na kukiweka mbele ya Almas. Alikibonyeza kwa chini. Ghafla, ule mwanga wa bluu ulitanda pale ufukweni, na maneno yale ya hologram yakaanza kuelea hewani mbele ya macho ya Almas.
Almas alishtuka, akifunika kinywa chake kwa mikono yote miwili. Uzuri wa teknolojia ile ulimstaajabisha, lakini maana ya maneno yale ilimchoma kama sindano ya moto. Alimtazama Manu, macho yake yakibadilika kutoka kwenye mshangao hadi kwenye majonzi.
"Manu... hii... nini maana ya haya?" Almas aliuliza kwa sauti inayoonyesha kiwewe.
"Inamaanisha nakupenda, Almas. Si kama rafiki, bali kama mwanaume anayempenda mwanamke. Nimeficha hisia hizi kwa miaka yote hii nikisubiri wakati sahihi," Manu alisema, akimsogelea kidogo. "Nataka tuwe pamoja."
Ukimya ulitawala kwa sekunde kadhaa, ukikatizwa tu na sauti ya mawimbi yakipiga ufukweni. Almas alishusha pumzi nzito, machozi yakianza kumlengalenga.
"Manu... wewe ni kijana mzuri sana. Una akili, ni mtulivu, na una moyo safi. Mwanamke yeyote angejisikia fahari kuwa nawe," Almas alianza kwa tabu, sauti yake ikitetemeka. "Lakini... nimechelewa, Manu. Au wewe umechelewa. Moyo wangu umeshapata mwenyewe."
Manu alihisi kama ardhi imepasuka chini yake. "Mwenyewe? Nani huyo ambaye ameweza kunipora kitu nilichokilinda tangu utotoni?"
Almas alimwangalia Manu moja kwa moja machoni, chozi likimdondoka shavuni. "Ni Abdul, Manu. Mimi na Abdul ni wapenzi. Tumekuwa pamoja kwa miezi kadhaa sasa. Aliniambia anakupenda wewe kama ndugu, na aliahidi atakuambia hili yeye mwenyewe kwa wakati wake. Nilisita kumkubali mwanzoni, lakini Rahim... Rahim alinionyesha upande tofauti wa Abdul ambao sikuujua."
Kama kuna silaha ambayo ingeweza kumuua Manu bila kumwaga damu, ilikuwa ni maneno hayo. Kila kitu kilipata picha kamili kichwani mwake. Abdul, rafiki yake wa utotoni, aliyejua fika jinsi Manu alivyompenda Almas, alikuwa amemzunguka kwa siri. Na mbaya zaidi, Abdul alikuwa amemtumia Rahim—kijana waliyekutana naye chuoni—kama daraja la kumteka Almas, huku akimficha Manu ukweli wote huo.
"Abdul..." Manu alitamka jina hilo kwa sauti baridi, isiyo na chembe ya hisia. Ubaridi ulioingia kwenye nafsi ya Manu muda huo ndio ulioanza kuumba yule mnyama ambaye baadaye angejulikana kwa msimbo wa 'Reject Kayumba'.
"Manu, tafadhali... usimchukie Abdul," Almas alijaribu kumshika mkono, lakini Manu aliuvuta kwa haraka na kusimama.
"Hapana, Almas. Simchukii. Kila mtu ana haki ya kutafuta kile anachotaka. Nawatakia kila la kheri," Manu alijibu kwa ubaridi. Alizima kile kisanduku cha kioo, akakirudisha mfukoni, na kuanza kutembea kuondoka ufukweni bila kuangalia nyuma. Ule urafiki wa miaka mingi kati yake na Abdul ulikuwa umefariki rasmi siku hiyo.
Miezi kadhaa ilipita. Chuki na utengano vilichukua nafasi kati ya Manu na Abdul. Wakati Abdul akiwa kwenye kilele cha mapenzi na Almas, Manu alijizika mzima mzima kwenye ulimwengu wa giza wa mtandao. Alianza kudukua mifumo mikubwa, akijifunza siri za serikali na mashirika ya kijasusi. Akili yake ilikuwa imejengwa kwa chuki na tamaa ya kutaka kuwa na uwezo ambao hakuna mwanadamu yeyote angeweza kuuchezea.
Kwa upande mwingine, Rahim alikuwa katika wakati mgumu. Masomo ya udaktari yalikuwa yanamkaba koo. Kila siku darasani ilikuwa ni adhabu kwake. Siku moja, akiwa amekaa na Abdul kwenye kantini ya chuo, Rahim aliweka vitabu vyake mezani kwa hasira.
"Siwezi tena, Abdul. Baba yangu, Daktari Karim, ananilazimisha kusoma haya madawa, lakini mimi sioni maisha yangu hapa. Nataka kujua kompyuta. Nataka kufanya yale mambo uliyokuwa ukinisimulia kuhusu udukuzi," Rahim alilalamika.
Abdul, akijisikia ana deni kwa Rahim kwa kumsaidia kumpata Almas, alimwangalia kwa umakini. "Mwanangu, udaktari si wako kweli. Kama unataka kuwa gwiji wa kompyuta... kama unataka kujua kudukua mifumo ya usalama na kuwa hatari... namjua mtu mmoja tu anayeweza kukufunza."
"Nani?" Rahim aliuliza kwa shauku.
"Anaitwa Manu. Ni rafiki yangu... au niseme, alikuwa rafiki yangu wa zamani," Abdul alisema huku akishusha sauti. "Sisi hatuelewani tena, tumekosana vibaya sana. Lakini kwa sababu yako, nitamtafuta. Nitaweka tofauti zetu pembeni na nitakupeleka kwake. Huyo mwamba akisimama kwenye keyboard, hata serikali zinatetemeka."
Uso wa Rahim ulijawa na tabasamu la matumaini. "Niko tayari, Abdul. Twende lini?"
"Ijumaa hii. Nitapanga naye tuonane."
Lakini, Abdul na Rahim hawakujua kwamba mazungumzo yao yalikuwa yakifuatiliwa. Kwenye soko la Gongoni, kilomita nyingi kutoka hapo, mwanamke mmoja aliyekuwa akiuza samaki alikuwa amevaa kifaa kidogo sana sikioni mwake. Alikuwa ni Mama Yusra, mama mzazi wa Rahim. Mbali na biashara ya samaki, yeye alikuwa ni afisa nyeti wa usalama wa taifa.
Operesheni zake zilikuwa zimemweka Manu kwenye rada za serikali kama kijana hatari sana kwenye masuala ya udukuzi. Aliposikia kupitia kwa wapambe wake kuwa mtoto wake wa kumzaa, Rahim, alikuwa anapanga kwenda kufunzwa na mtu hatari kama Manu, damu ilimchemka.
Yusra alijua kuwa iwapo Rahim ataingia kwenye ulimwengu huo wa Manu, maisha yake yatakuwa hatarini na hatakuwa na kurudi nyuma.
"Kama njia pekee ya kumfikia Manu ni kupitia huyo Abdul..." Mama Yusra alinong'ona peke yake huku akimenya magamba ya samaki kwa kisu kikali, macho yake yakiwa yamejaa ukatili usioelezeka. "...basi huyo Abdul lazima atoweke. Hiyo safari haitakuwepo."
Usiku huo wa kuamkia Ijumaa, mtego mzito wa kifo ulikuwa umesukwa kwa ajili ya Abdul.
ITAENDELEA...