Maiti ya Marehemu 01

SEHEMU YA 01

SEHEMU YA KWANZA

​Runda, Nairobi

​Ukungu mwepesi wa alfajiri ulikuwa bado umetanda juu ya miti mirefu ya mivinje iliyozunguka mtaa wa kifahari wa Runda. Hapa, ndege hawakuimba kwa kelele kama kule mitaa ya mabanda; walitoa sauti nyororo kana kwamba walijua wako kwenye himaya ya miungu watu. Katikati ya mtaa huu, palisimama kasri moja la kutisha. Kuta zake zilikuwa ndefu zikilindwa na nyaya za umeme na kamera za siri kila pembe. Geti lake kubwa la chuma cheusi liliogopwa na wengi, kwani lilikuwa lango la kuingia kwenye ufalme wa Arthur Makori.

​Lakini, Arthur Makori alikuwa nani hasa?

​Kwa mwananchi wa kawaida aliyekuwa akisoma magazeti kwenye vijiwe vya kahawa kule Mombasa, au yule aliyekuwa akisikiliza redio akilima shamba lake huko Nyanza na Bonde la Ufa, Arthur Makori hakuwa tu jina; alikuwa taasisi. Alikuwa Waziri wa Mipango na Fedha, mwanasiasa mkongwe ambaye alikuwa amekita mizizi kwenye siasa za Kenya kwa zaidi ya miongo mitatu. Alikuwa ndiye kigogo aliyeamua nani apate kandarasi za mabilioni, barabara gani ijengwe wapi, na kodi ipi ipandishwe kuwakamua walalahoi. Alikuwa mwanamume ambaye akikohoa jijini Nairobi, soko la hisa lilitikisika, na wanasiasa wadogo walitetemeka na kujificha uvunguni.

​Ukwasi wake haukuwa wa kuelezeka kwa maneno mepesi. Makori alimiliki maelfu ya hekari za mashamba ya majani chai kule Kericho, minyororo ya hoteli za kitalii zilizopakana na Bahari ya Hindi ukanda wa Pwani, na majengo marefu ya kibiashara yaliyochoma mawingu katikati ya jiji la Nairobi. Machoni pa ulimwengu, alikuwa mfano halisi wa ndoto ya kila Mwafrika; mtoto wa maskini aliyepambana kutoka kuvaa viraka mpaka kuvaa suti za Armani zilizoshonwa nchini Italia. Alikuwa mzee wa kanisa anayetoa mamilioni ya shilingi kila Jumapili, mlezi wa yatima, na sauti ya wanyonge bungeni.

​Hata hivyo, huo ulikuwa ni ukurasa wa nje tu wa kitabu chake, jalada zuri lililofunika kurasa zilizojaa damu, usaliti, na uchafu usioelezeka.

​Ndani ya chumba chake kikubwa cha kulala, ambacho ukubwa wake ulizidi nyumba za familia tano kule Kibera, Makori alikuwa amesimama mbele ya kioo kikubwa cha ukutani kilichopakwa dhahabu kwenye kingo zake. Saa ilikuwa inagonga kumi na moja na nusu alfajiri. Hakuwa amelala. Usiku mzima alikuwa akihangaika kitandani, akifukuzana na vivuli vya roho za watu aliowakandamiza ili afike kileleni.

​Alitazama taswira yake kwenye kioo. Hakujiona kama yule waziri anayeogopwa. Aliona mzee wa miaka hamsini na nane, ambaye macho yake yalikuwa yameingia ndani kwa uchovu na msongo wa mawazo. Ngozi yake, licha ya kupakwa mafuta ya bei ghali kutoka Ufaransa, ilionekana kavu na iliyokosa nuru ya uhai. Alijitazama na kuona ukweli mchungu ambao hakuna gazeti lingethubutu kuuandika.

​Makori alijua fika jinsi utajiri wake ulivyopatikana. Alikumbuka kashfa ya ununuzi wa mbolea feki miaka kumi iliyopita, kashfa iliyoua maelfu ya mazao ya wakulima Bonde la Ufa na kusababisha njaa iliyochukua maisha ya watoto wadogo. Alikumbuka ardhi alizowapokonya wajane kule Pwani kwa kutumia amri ya polisi. Lakini zaidi ya yote, alikumbuka siri yake nzito—matamanio yake ya giza yaliyomfanya awanunue vijana wadogo wa kiume kutoka vyuo vikuu mbalimbali, akiwatumia usiku kutuliza shetani wake wa ndani kisha kuwafumba midomo kwa vitita vya pesa.

​Aliinamisha kichwa chake na kushika ukingo wa meza ya kioo kwa nguvu hadi mishipa ya mikono yake ikasimama. Alikuwa anapumua, mapafu yake yalikuwa yakivuta hewa safi ya Runda, na moyo wake ulisukuma damu, lakini kiroho, Makori alikuwa amekufa na kuoza. Utajiri wake haukuweza kununua amani ya nafsi. Nguvu zake za kisiasa hazikuweza kumkinga dhidi ya mwangwi wa dhamiri yake uliompigia kelele kila usiku, ukimuita muuaji, fisadi, na mnafiki.

​Pembeni mwa sinki la bafu lake kulikuwa na chupa tatu tofauti za vidonge dawa za kushusha presha, dawa za kudhibiti msongo wa mawazo, na dawa za kumlazimisha kupata usingizi. Hicho ndicho kilichokuwa chakula chake cha usiku. Alimeza kidonge kimoja kikavu, akasikiliza kikishuka kooni mwake kama jiwe.

​Leo ilikuwa ni siku nyingine ya kuigiza. Alipaswa kuvaa suti yake ya bei mbaya, kuweka tabasamu lake pana, na kwenda bungeni kuhubiri kuhusu kupambana na umaskini ambao yeye mwenyewe aliutengeneza. Alipaswa kuendelea kuwa maiti inayotembea, ikijificha nyuma ya kinyago cha madaraka na heshima, huku akingojea siku ambayo shimo la udongo litafunua ukweli wake wote.

Itaendelea....